piątek, 3 stycznia 2014

4.

Często podczas czytania jakiejś książki czuje niepohamowane wręcz poruszenie. Jeszcze gorzej jest wtedy gdy kończę czytać taką powieść. Czuje się tak jakbym budziła się z długiego snu. Zaczyna przenikać mnie uczucie żalu. Ostatnio takie wrażenia wywarła na mnie książka pt. ,,Wieli Gatsby".
  
WPIS Z PAMIĘTNIKA:

23:45
Skończyłam czytać Gatsbiego. Absolutnie poruszył mnie koniec. Jak Gatsby otoczony przez setki ludzi mógł po śmierci zostać sam?? Na jego pogrzebie był tylko Nick, ojciec, i jeden z jego jakże licznym gości, którego Nick pewnego razu spotkał na balu w bibliotece.

A Daisy?

Nie kochała go. Może tlił się w niej popiół z wygasłego żaru dawnej miłości, ale już go nie kochała. Wykorzystała Gatsbiego by odegrać się na niewiernym mężu, w którym kochała tylko pieniądze. A co on zrobił złego? Gdyby tylko naszła tylko potrzeba wziął by całą winę na siebie. A ona to zlekceważyła. Na jego pogrzeb nie przysłała nawet kwiatka. Nie wysłał żadnej wiadomości. 

Biedny Gatsby. 




,,Ileż w tym wszystkim było lekceważenia, niedbalstwa i zamętu! Nie przejmowali się niczym, Tom i Daisy, niszczyli rzeczy i ludzi, a potem wracali do stanu absolutnej beztroski, do swoich pieniędzy, do tego wszystkiego, co trzymało ich razem, i piwo, którego naważyli, kazali pić innym"

Polecam:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz